over ‘Ernst’, een interactieve documentaire over WO I

Ken je het Sanctuary Wood Museum in de buurt van Ieper? Als je het al een museum kunt noemen, het is eerder een museum-cafe. Op de gevel van het gebouw staat er “Sanctuary Wood Museum Hill 62”. Ernaast en erboven hangen er reclame panelen. Coca Cola links, Stella Artois onder. Voor het museum wappert een vlag van een andere frisdrankmerk. Ice-tea denk ik.

Elke kuststad in België heeft zijn Oorlogs-expo, belevingswandelingen en fietstroutes. De bijlagen van kranten en magazines gidsen ons rond door het oorlogslandschap. Maar dit vreemde privé museum is volgens mij het dichtst dat je bij de Eerste Wereld Oorlog kan geraken. Deze plaats vertelt meer dan gelijk welk andere mijn inziens. In een kamertje naast het café vind je de private verzameling aan oorlogsartefacten. In de tuin achteraan een loopgraaf. Het huis ernaast toont nog meer souvenirs. Losse herinneringen aan de Grote Oorlog. Daar bij elkaar gebracht zonder veel verband. Zo lijkt het toch.

Merkwaardiger dan de verzameling is het verhaal van het museum, maar dat vertel ik je later wel eens. Het meest indrukwekkend is de collectie verascoop kijkers. De Verascoop was een camera van Franse makelij waarmee je stereo foto’s kon maken. In zo een kijkdoos zie je als het ware een 3D dia. Taferelen uit de oorlog. Die 3D foto’s in die kijkers en de gewone foto’s aan de muur brengen je plots heel dicht bij Wereld Oorlog I. Dichter dan alle expo’s en loopgraven uit de streek. Inclusief de loopgraaf in de achtertuin.

Vorig jaar nam Fisheye deel aan een doclab van IDFA, het International Documentary Film Festival Amsterdam. Dit jaar hebben ze ons gevraagd het DocLab Immersive Reality programma mee vorm te geven. We kregen de vrijheid te doen wat we wilden. Tijdens het festival gaan we, samen met een aantal andere creatives, op zoek naar de grenzen van non-fictie storytelling. Ze hadden het idee om iets te doen met een Oculus Rift dit jaar. Docu’s in virtual reality. Het onderwerp konden we zelf kiezen. 

We willen dezelfde beleving oproepen als het Santuary Wood Museum op Hill 62 doet. De kijker, op een bijna toevallige manier, heel dicht bij de realiteit van de oorlog brengen. In tegenstelling tot de meeste Oculus Rift projecten hebben we besloten geen rollercoaster te maken. Geen bommen en granaten. Geen typische game ervaring, zoals je al misschien eens hebt gezien op een Oculus demo. Want geef toe, die zijn eigelijk even retro als de hoverboard. 

Hoofdpersoon in ons verhaal is Ernst, een frontsoldaat. Je volgt hem in een loopgraaf, een echte zoals die nu nog bestaat. Hij vertelt over zijn ervaringen. Het verhaal zal een tiental minuten duren (afhankelijk van je parcours). De beleving iets langer. Na de film geven we de kijker namelijk een document mee. Ze krijgen extra informatie, leren iets over de context. We zullen de bezoekers bovendien ook vragen niet te vertellen wat hij ervan vond. Dat is een gesprek dat hij eerst met zichzelf moet doen.

Het was lang zoeken, maar we (Wim, Simon en ik) hebben besloten de gamification mogelijkheden links te laten liggen, de technologie te onder-benutten als het ware. We willen een non-fictie verhaal maken, een interactieve docu over een soldaat in de Eerste Wereldoorlog. Wat je ziet en hoort is voor het grootste deel echt. Het is de bedoeling de kijker aan het denken te zetten. Ik merk bij mezelf en veel generatiegenoten dat we overtuigd zijn dat de oorlog achter ons ligt. Dat ons leven veilig en beschermd is. Dat een oorlog zoals we er over lezen niet meer zal gebeuren. In Syrië ja, maar niet bij ons. 

Daarom alleen al is stilstaan bij de WOI belangrijk. Het besef dat die gruwel in onze achtertuin heeft plaatsgevonden is een optie die we maar al te graag graag uitvinken. Bedoeling is dat onze docu aanzet tot contemplatie. Hopelijk kan de Oculus Rift ons hierbij helpen. Deze docu is een proof of concept, een oefening om alle stappen tot een virtual reality verhaal te beheersen. Het gaat echter niet om de technologie, maar om wat de kijker er mee doet. Dat zullen we pas weten op IDFA in Amsterdam. Benieuwd wat Ernst-Jan Pfauth er van zal denken.

Het DocLab Immersive Reality programma is een initiatief van IDFA DocLab en de Brakke Grond.

Ons team:

  • Wim Forceville: Fisheye
  • Fredo De Smet : Art Director & verhalenverteller
  • Simon Hold : Sound Artist
  • Yves Schots : 3D Scan specialist
  • Willem Mertens : 3D artist
  • Gregory Van Lerbergen : Unity & 3D Ninja
  • Oscar Raby: New Media Artist & Co workshop Leader
  • Veerle De Vreese : programmator De Brakke Grond