Extreme togetherness

Ik had de eer een tekst te schrijven voor het Online Trendrapport 2016 van Wijs. Je kan het volledig edocument hier downloaden. Ik sta er tussen een 30 tal andere nerds zoals Ezra Eeman, Pieter Colpaert en Rosemie Callewaert.

 

Het is tijd voor extreme togetherness

Met gepaste arrogantie kan ik stellen dat ik mijn deel van het trendhunting en -making al gedaan heb dit jaar. Toen we het in de lente van 2015 over Togetherness hadden op Gent M had ik het gevoel dat we op het scherpst van de onder- werpsnede zaten.

Voor wie het niet kent: Gent M is een non-profitorganisatie die gespreksavonden organiseert over de impact van tech- nologie op ons leven. Intussen is het ook een groep vrienden en collega’s geworden. Een tiental keer per jaar verzamelen we op een - meestal net te kleine - locatie met een honderd- tal bezoekers. Daar duw ik een micro onder de neus van een centrale gast, voor een gesprek van een uur. Stel je een talk- show voor, maar dan met gin-tonics en een dj in plaats van een zender en camera’s.

Dit jaar hebben we een reeks events opgezet rond #togetherness. Wat is het? Hoe werkt het? Moeten we daar niet meer vragen over stellen? Ja, Gent M was dit jaar een grootse actie van klein verzet. Voor wie er niet bij was, vat ik graag een aantal van de learnings voor je samen.

Sociale togetherness

Verbondenheid tussen collega’s heb je als er waarden gedeeld worden. Welke waarden dat zijn doet er niet helemaal toe, die zijn namelijk in te vullen door de mensen zelf - niet de organisatie. Maar openheid komt wel steeds terug.

Digitale togetherness

Via kleine digitale communities kun je tot waardevolle inzich- ten komen over je product, je organisatie en de wereld. Die kwalitatieve inzichten kunnen voor een grote impact zorgen en helpen in de digitale transformatie waar iedereen voor staat.

Spontane togetherness

Het vertellen en delen van verhalen is een wondermiddel om een groep mensen tot clan of commune te vormen. Door het vertellen van een verhaal openen we onszelf voor de kwets- baarheid om de wereld positief te kunnen kaderen.

Technologische togetherness

De verbondenheid van machines aan elkaar - via sensoren en het internet - zal veel veranderen in ons dagelijks leven. We zullen de controle verliezen over alledaagse processen en tegelijk tijd vrijmaken om meer tot onszelf te komen.

Dit zijn de eerste dingen die in me opkomen als ik denk aan de Gent M-talks dit voorjaar. Respectievelijk met Frank Van Massenhove, Tom De Ruyck & Hakim Zemni, Hannes Couvreur en Steven Van Belleghem. Zoals ik al zei - het was razend interessant. Te meer omdat deze campagne een co-creatie is van een aantal vrijwilligers. Dat zorgde voor meer mogelijkheden, meer uitdieping, meer creativiteit ook.

 

VOOREERST: togetherness is niet passé. Het blijft komende maanden een hot topic. Zowel vanuit sociaal, economisch als digitaal standpunt. We zijn constant connected, maar zijn we ook verbonden? Dat is zo een vraag die actueel zal blijven. Maar het is niet genoeg. Je ziet het misschien nog niet, of je durft het niet te erkennen, maar de toekomst ligt tussen Tomorrowland en de IS. Het is tijd voor extreme togetherness.

Als je aan een muziekliefhebber vraagt of hij/zij naar Tomorrowland gaat, krijg je vaak een zuur gezicht te zien (insert smoellentrekker). Een andere mogelijkheid is het antwoord:
ja, maar alleen voor mijn werk. In beide gevallen zal hij/zij te kennen geven dat hij/zij dit niet voor zijn plezier doet. ‘Want Tomorrowland gaat niet meer over echte muziek.’ Ik vind dat een vreemde reactie. Tomorrowland is - zoals je waarschijnlijk al weet - al lang geen gewoon dance festival meer. Het is een fata morgana van feeërieke podia, nationale vlaggen, en spec- taculaire drops en breaks. Tomorrowland is vooral een van de eerste (en grootste) brands die hun product (what) wisten te transformeren tot een ervaring (how).

Nog interessanter dan het spektakel of de experience economy van Tomorrowland is de reden waarom meer en meer mensen wél gaan. Why? Omdat zij the people of tomorrow zijn. Althans dat is wat de organisatie hen vertelt. 

De sterkte van Tomorrowland is dat ze die duizenden men- sen uit de meer dan 100 landen een toekomstbeeld geven. Ze bieden een optie op een eigen positief verhaal. En ze slagen erin dit verhaal zo vorm te geven dat iedereen voor een week protagonist en figurant wil zijn. Dat is togetherness, maar dan extreme togetherness. Want het is aantrekkelijk en angstaanjagend tegelijk.

EN ZO KOMEN WE bij de IS. Ja, de Islamitische Staat of de Daesh, zo je wil, als digitale trend voor 2016. Laat me eerst even - voordat je stopt met lezen - iets persoonlijks vertellen. Ik kan alles in vraag stellen. En ik heb het nu niet over het feit dat ik een vragensteller ben (zoals op Gent M) of evenmin dat ik de juiste vragen zou kennen (hopelijk). Neen, het gaat over de kunde van het in vraag stellen, keer op keer, als een ongoing proces. Ik kan alles in vraag stellen, daarom dat ik in innova- tie werk. De stiel om het kader te veranderen, mijn meningen te hacken (of naar de Ardennen te vertrekken als de auto vol zee- en zwemgerief zit). Door die stiel kwam ik, een paar dagen na de aanslagen in Parijs tot het punt waarop ik me de vraag stelde: wat kunnen we leren van de IS? Op welke manier kan deze vorm van extreme togetherness inspirerend zijn? Want geef toe, zo veel impact creëren, met zo een lichte structuur, is dat niet de droom van elke organisatie? Waarom kunnen we dat niet met positieve boodschappen bereiken? Waarom heb ik het gevoel dat al de events en talks eerder dit jaar praat- barakken zijn? Het klinkt absurd, maar we moeten ons durven te spiegelen aan de IS en nadenken over gelijkaardige acties van positieve boodschappen. Als de innovatie en technologie werkelijk exponentieel zal versnellen, dan is de manier hoe we nu met social media of netwerkstructuren omgaan gewoon niet goed genoeg. Laten we elkaar vinden in een vorm van extreme togetherness voor een aanslag van hoop en humor. I know, het is angstaanjagend en aantrekkelijk tegelijk.

Tot slot, aan alle digital officers, innovation managers, marke-ting consultants, serial entrepreneurs of titelloze nerds die dit rapport lezen:

Tip 1. Boek je zelf een weekje Tomorrowland als tussen- tijds trendrapport. Het zal een stuk goedkoper zijn dan een reis naar Silicon Valley, maar zal je evenveel leren over the people of tomorrow.

Tip 2. Durf te radicaliseren op een positieve manier en ga op zoek naar jouw vorm van extreme togetherness. Want het zal niet de wifi of de HTML-code zijn, die ons zal redden in de toekomst, maar de 21century skills die we nodig hebben om te leven in een wereld van hoop in plaats van angst.

Of zoek eens naar het pleidooi van Joost Vandecasteele op de Canvaswebsite. Dat zal misschien beter duidelijk maken wat ik bedoel.